اخبار

تأثیر فرآیند تولید بر ظرفیت مقاومت در برابر فشار فلنج عمدتاً در آهنگری، عملیات حرارتی، جوشکاری، ماشین‌کاری و غیره منعکس می‌شود. در ادامه یک تحلیل خاص ارائه شده است:
فرآیند آهنگری
تراکم بافت:از طریق آهنگری، عیوب داخلی مواد فلزی مانند شل‌شدگی، تخلخل و غیره فشرده می‌شوند، دانه‌ها ریزتر می‌شوند و ساختار متراکم‌تر و یکنواخت‌تر می‌شود. این امر باعث می‌شود فلنج در برابر تغییر شکل و گسترش ترک تحت فشار مقاومت بهتری داشته باشد و در نتیجه مقاومت در برابر فشار را بهبود بخشد. به عنوان مثال، فلنج‌هایی که در چندین مرحله آهنگری شده‌اند، یکنواختی ساختار داخلی خوبی دارند و عملکرد پایدارتری تحت فشار بالا دارند.
تشکیل بافت فیبری:خطوط جریان فلز در طول فرآیند آهنگری در امتداد شکل آهنگری توزیع می‌شوند و یک بافت فیبری تشکیل می‌دهند. این ساختار فیبری باعث می‌شود فلنج‌ها خواص مکانیکی بهتری در جهات مختلف داشته باشند، به خصوص هنگام تحمل نیروی برشی و نیروی کششی، می‌تواند به طور کامل از استحکام مواد استفاده کند و مقاومت کلی فلنج‌ها در برابر فشار را بهبود بخشد.
فرآیند عملیات حرارتی
بهبود استحکام و چقرمگی:فرآیند عملیات حرارتی مناسب، مانند کوئنچ و تمپرینگ، می‌تواند استحکام و چقرمگی مواد فلنج را بهبود بخشد. کوئنچ می‌تواند باعث شود که مواد ساختار مارتنزیتی به دست آورند، سختی و استحکام را تا حد زیادی بهبود بخشد، اما چقرمگی کاهش می‌یابد. تمپرینگ می‌تواند تنش کوئنچ را از بین ببرد، چقرمگی را بهبود بخشد، به طوری که مواد در عین حال از استحکام بالایی برخوردار باشند، اما مقاومت خوبی در برابر ضربه نیز داشته باشند، در نتیجه مقاومت فلنج در برابر فشار را بهبود می‌بخشد. به عنوان مثال، برای فلنج‌های ساخته شده از فولاد کربن متوسط ​​یا فولاد آلیاژی کربن متوسط، پس از عملیات تمپرینگ (کوئنچ + تمپرینگ با دمای بالا)، استحکام و چقرمگی آنها به یک تطابق بهتر می‌رسد و می‌تواند فشار بالاتری را تحمل کند.
پایدارسازی عملکرد ساختار:عملیات نرمال‌سازی می‌تواند دانه را ریزتر کند، ساختار مواد را یکنواخت کند، استحکام و چقرمگی مواد را بهبود بخشد و همچنین عملکرد برش مواد را بهبود بخشد. برای برخی از فلنج‌های مورد استفاده در دمای بالا، ساختار پایدار به حفظ پایداری عملکرد تحت فشار طولانی مدت و شرایط دمای بالا کمک می‌کند و از کاهش مقاومت در برابر فشار به دلیل تغییرات ساختاری جلوگیری می‌کند.
فرآیند جوشکاری
تأثیر کیفیت جوش:جوشکاری یک فرآیند مهم برای اتصال قطعات مختلف در ساخت فلنج است. جوشکاری با کیفیت خوب می‌تواند از ترکیب خوب بین جوش و مواد پایه اطمینان حاصل کند، با ساختار جوش متراکم و بدون نقص آشکار، مانند تخلخل، سرباره‌گیری، ترک و غیره. چنین جوشی می‌تواند تحت فشار با مواد پایه کار کند و فشار را با هم تحمل کند، که تأثیر کمتری بر مقاومت فلنج در برابر فشار دارد. برعکس، اگر کیفیت جوشکاری ضعیف باشد و نقصی وجود داشته باشد، این نقص‌ها به منبع تمرکز تنش تبدیل می‌شوند که به راحتی باعث گسترش ترک تحت فشار می‌شود و منجر به کاهش قابل توجه مقاومت فلنج در برابر فشار می‌شود.
منطقه تحت تأثیر حرارت جوش:ساختار و خواص منطقه تحت تأثیر حرارت در طول فرآیند جوشکاری تغییر می‌کند. اگر ورودی حرارت به درستی کنترل نشود، منطقه تحت تأثیر حرارت ممکن است دانه‌های درشت، گرم شدن بیش از حد ساختار و سایر مشکلات را داشته باشد که منجر به کاهش استحکام و چقرمگی منطقه می‌شود. تحت فشار، منطقه تحت تأثیر حرارت مستعد تبدیل شدن به یک پیوند ضعیف است که بر مقاومت کلی فلنج در برابر فشار تأثیر می‌گذارد. بنابراین، کنترل منطقی ورودی حرارت جوش و استفاده از پارامترهای فرآیند جوشکاری مناسب، مانند جریان جوشکاری، ولتاژ، سرعت جوشکاری و غیره، برای کاهش اثرات نامطلوب منطقه تحت تأثیر حرارت بر مقاومت فلنج در برابر فشار ضروری است.
فرآیند ماشین‌کاری
تضمین دقت ابعادی:از طریق ماشین‌کاری دقیق، می‌توان دقت ابعادی فلنج را تضمین کرد، از جمله دقت ابعاد فلنج مانند قطر بیرونی، قطر داخلی، ضخامت، فاصله سوراخ پیچ و غیره. فلنج‌هایی با دقت ابعادی بالا می‌توانند در هنگام نصب و استفاده به خوبی با لوله‌ها، پیچ‌ها و سایر اجزا همکاری کنند، فشار را به طور مساوی منتقل کنند، از تمرکز تنش موضعی به دلیل انحراف ابعادی جلوگیری کنند و در نتیجه مقاومت فلنج‌ها در برابر فشار را بهبود بخشند.
بهبود کیفیت سطح:ماشین‌کاری می‌تواند کیفیت سطح خوبی را به دست آورد، زبری سطح فلنج را کاهش دهد و عیوب سطح را به حداقل برساند. سطح صاف می‌تواند پدیده تمرکز تنش را تحت فشار کاهش دهد و همچنین به بهبود عملکرد آب‌بندی بین فلنج و واشر کمک کند، از نشت سیال جلوگیری کند و از عملکرد ایمن فلنج تحت فشار طراحی اطمینان حاصل کند.